Wortelkanaalbehandeling (deel 2)

© LiSAR

Bij deze behandeling zal onder narcose, net zoals hij de directe overkapping zoals in het vorige artikel is beschreven, al het afgestorven pulpaweefsel moeten worden verwijderd. Met kleine vijltjes wordt vanaf de fractuurrand in de kroon van de tand al het dode materiaal verwijderd. Dat is een heel secuur werkje, dat voornamelijk op gevoel zal moeten worden uitgevoerd. Je kunt namelijk niet in de tand kijken om te zien of al het dode materiaal is verwijderd, en ook op de röntgenfoto is heel moeilijk te zien waar precies de grens tussen dood en levend weefsel loopt. Bij het vijlen kun je echter voelen of het materiaal waarlangs je vijlt iets "zacht en soppig" aanvoelt, zoals hij dood materiaal, of dat het stevig weerstand geeft als het nog gezond is. Ook kun je aan het materiaal dat van de vijl komt zien of dat vies en pussig is, of dat er schoon vijlsel aan zit. Dat betekent wel dat degene die de wortelkanaalbehandeling uitvoert veel ervaring moet hebben om van een goed resultaat verzekerd te zijn.

Tijdens het vijlen wordt ook regelmatig het hele kanaal met behulp van dunne naalden gespoeld met een desinfecterende oplossing. Als het vijlen klaar is moet het kanaal worden gedroogd. Daarvoor worden lange steriele papierstripjes gebruikt, die in het wortelkanaal worden gestoken en zo al het vocht daarin opzuigen. Pas als zo'n strip er net zo schoon en droog uitkomt als dat ze erin gestoken was, is het voorbereidende werk klaar.

Als er in een lichaam ergens een holte aanwezig is, ook al is die holte leeg en steriel, dan nog zullen witte bloedcellen zo'n holte binnenkomen en een ontsteking geven. Dat betekent dat de pulpakamer, als die helemaal is schoongemaakt, niet leeg kan blijven, omdat deze anders zo'n holte vormt. De gehele pulpakamer moet dus worden opgevuld. Een veel gebruikt materiaal daarvoor is Gutta Percha, een rubbersoort die in hele kleine staafjes te krijgen is en die door het lichaam goed verdragen wordt. Omdat rubber iets elastisch is en onder verwarming zacht wordt, is het een geschikt materiaal om de hele pulpakamer mee op te vullen. Dat opvullen moet heel secuur geschieden, want als er ergens ruimte ontstaat tussen de verschillende staafjes rubber is dat een holte, met alle gevolgen van dien.

Als de pulpakamer van wortelpunt tot kroonopening is gevuld, wordt het laatste gedeelte van het rubber weer verwijderd om boven op een twee- of drielaags vulling te leggen, identiek als hij de directe pulpaoverkapping.

Eerst een laag van een soort cement, dan een laag  glasionomeercement en daarop dan de uiteindelijke vulling van amalgaam.
Na afwerken van de kroonstomp en polijsten is de wortelkanaalbehandeling dan voltooid.

Aangezien er veel tijd in het secure werk gaat zitten en de apparatuur die er voor nodig is zeer gespecialiseerd is, is een wortelkanaalbehandeling een relatief dure ingreep. Zeker als de narcose door een tweede dierenarts (die dan optreedt als anesthesist gedurende de behandeling door de eerste dierenarts-tandarts) wordt uitgevoerd kunnen de kosten inclusief anesthesie, infuus en alle materialen oplopen tot zo'n 500 tot 700 gulden.

Deel 1

Deel 3